Goh, je zult maar werknemer bij KPN zijn en deze week horen er 5000 banen moeten verdwijnen. Bijvoorbeeld door back office-werk, dat jij al jaren naar wederzijdse tevredenheid doet, naar India te verhuizen. Want je nieuwe baas, die net een paar weken aan het roer staat, vindt dat hij daarmee niet alleen de kosten drukt, maar ook: x93Het komt de kwaliteit ten goede.x94 En daar kun je het na al die jaren mee doen.

 PS

Vandaag staat in de krant dat 85% van de bedrijven die dit soort activiteiten naar andere landen verplaatsen, niet tevreden is met de resultaten. En in Amerika wordt steeds vaker uitbesteed werk weer teruggehaald naar Amerika. Alleen heb je daar als KPN-er nu niks aan.

Zit je lekker rustig op de vroege zaterdagochtend de krant te lezen, komt er opeens een tram voorbij gesukkeld! Dat zou niet vreemd moeten zijn in een straat waar tramrails ligt en waar al jaren de ene tram na de ander rinkelend langs komt rijden. Maar de afgelopen weken lag het tramverkeer hier stil, omdat een stuk van de rails vernieuwd werd. Aangezien er ook veel minder autox92s reden, omdat de halve straat is opengebroken, was het de afgelopen tijd ongekend rustig. Geen tram die driftig staat te rinkelen omdat iemand even dubbel staat geparkeerd om iets uit te laden, geen toeterende autox92s, wauw, wat een rust. En dan, een paar dagen eerder dan verwacht, hoor ik toch weer de geluiden van een tram die door de straat rijdt. Stomverbaasd en enigszins opgewonden sta ik voor het raam. Alsof er zojuist een wereldwonder voor mijn raam is verschenen.

Maandagochtend, bewolkt, nattig: ga ik naar de sportschool voor een rondje krachttraining, of sla ik een maandag over? Momenteel heb ik een redelijke conditie, zit wat strakker in mx92n vel en de zwembandjes zijn bijna helemaal verdwenen. Op de weegschaal is dat nog niet zo erg te merken, maar dan houd ik mezelf voor dat spierweefsel zwaarder is dan vetweefsel. Wanneer het zo goed gaat, krijg ik eerder de neiging eens een keertje over te slaan. Okxe9, ik ben nog steeds een paar kilo te zwaar, maar als vrouw met peervormig lichaam is een extra laagje vet rond de heupen minder gevaarlijk dan het vet om en tussen de organen van de appelvormige man. Dacht ik.

Lees ik vanochtend in de krant dat het allemaal weinig uitmaakt welke vorm je lichaam heeft. Natuurlijk spelen meerdere factoren een rol in de opbouw naar een hartaanval of beroerte. Maar toch. De twijfel over wel of niet naar de sportschool gaan, verdween na het lezen van dat artikel als sneeuw voor de zon (die toch niet scheen). Niet zo flauw doen, je hebt niet voor niets een abonnement genomen.Hup, op de fiets, hup, de schouderspieren laten werken, hup, een intervallooptraining. Voor je het weet is er een uur voorbij en kun je bezweet en uitgeput, lekker naar huis. En dan ben je toch blij dat je bent gegaan.

Ondanks dat ik door de landelijke bomen het provinciale bos nauwelijks meer zie, heb ik al vroeg mx92n stem uitgebracht. Nog een paar uur en de provinciale verkiezingen zijn weer voorbij, gelukkig. Dat betekent dat ik vanaf morgen weer normaal naar het journaal kan kijken. Politici zitten dan weer in hun hok en de retoriek blijft grotendeels achterwege.

Als je me nou vraagt wat de belangrijke kwesties zijn in Noord-Holland en de standpunten van de verschillende partijen, moet ik je het antwoord schuldig blijven. De campagnes voor deze verkiezingen verschilden weinig van de campagnes voor de Tweede Kamerverkiezingen, de meest besproken onderwerpen waren landelijke kwesties. Wel een beetje te begrijpen, aangezien van deze verkiezingen de samenstelling van de Eerste Kamer afhangt. Maar als het goed is, kun  je de standpunten over nationale kwesties, als je die bij deze verkiezingen wilt laten meewegen, vinden op de verschillende websites.

Dus wat mij betreft mag het anders. Eigenlijk moet je geen debatten op nationale tv-zenders organiseren, eigenlijk moet je niet de lijsttrekkers van de Eerste en Tweede Kamer in allerlei programmax92s laten opdraven.

Hou het lekker regionaal. Regionale kranten zijn zeldzaam tegenwoordig, maar x91mijnx92 landelijke krant heeft de afgelopen weken elke provincie een keer belicht, met daarbij kwesties die daar spelen en standpunten van verschillende partijen. Laat de regionale tv-zenders, in samenwerking met de regionale politici, verkiezingsprogrammax92s maken die zijn gericht op de betreffende regio. Druk weer ouderwets folders met voorop een foto van de provinciale lijstertrekker en achterop de standpunten kort op een rijtje. Stop die bij zoveel mogelijk mensen in de bus en/of deel ze uit op straat. En wil je met de tijd mee, zorg dan dat het regionale verkiezingsprogramma makkelijk te vinden is op de website, want die is bij sommige partijen bijna onvindbaar.

En als de politici en hun medewerkers dan toch bezig zijn: doe weer eens een keertje normaal. Praat gewoon, luister eens naar elkaar en reageer inhoudelijk op elkaar. Stijg eens uit boven die loze kreten waarmee wel gescoord wordt, maar die weinig tot geen diepgang hebben. En vergeet die persoonlijke aanvallen waarmee politici elkaar proberen af te branden.

Afgelopen weekend stond ik even te twijfelen wat ik moest doen met een gevonden portemonnee. Niet dat ik de inhoud zelf wilde houden, want met 50 cent kom je niet ver en met die enorme stapel pasjes van binnen- en buitenlandse banken, culturele instellingen en onderwijsinstituten kan ik niet veel. Uit de pasjes maakte ik op dat de portemonnee van een student uit een EU-land was en omdat er geen adresgegevens te vinden waren, wilde ik de portemonnee naar de politie brengen. Maar wat doe je dan als in diezelfde portemonnee ook een plastic zakje met grote hasjkruimels zitten? Haal je die uit de portemonnee om de eigenaar niet in de problemen te brengen met de politie? Ha, die paar kruimels, wat zou de politie daar nu van zeggen? Zeker hier in Amsterdam, de stad waar je op bijna elke hoek een coffeeshop vindt. De stad die de (soft-)drugstoeristen niet wil missen, zeker niet nu de meeste musea wegens verbouwing gesloten zijn.

Nee, ik heb de kruimels lekker laten zitten en me netjes gemeld op het politiebureau. De dienstdoende agente achter de balie wierp een blik in de portemonnee, bekeek eerst de pasjes en haalde er daarna het zakje met kruimels uit. Ze hield het zakje tegen het licht om eens goed te bekijken. x93Hm, niet noemenswaardigx94, zei ze en stopte de kruimels weer terug.

Eigenlijk vind ik het wel jammer dat ik er niet bij ben als de eigenaar de portemonnee ophaalt en controleert of alles er nog in zit. Hoe pak je dat aan, als eigenaar? Daargelaten dat je nog precies weet wat er in de portemonnee zat. Vol bravoure alles op de balie leggen, inclusief de kruimels? Of met een schichtige blik de portemonnee aannemen en zonder controleren zo snel mogelijk het bureau weer uit snellen?

Leuk, een  avondje uit. Lekker een paar uur uit de dagelijkse sleur, even geen gezeur, geen telefoon, geen e-mail, gewoon lekker wat muziek luisteren. Deze week was ik (voor het eerst in lange tijd) in de Melkweg bij een optreden. Leuk bandje, leuk voorprogramma. Voor zover dat te horen was tussen al het geklets door. Ik schreef al eens eerder over mijn verbazing dat aardig wat mensen bereid zijn geld neer te tellen om een paar uur lang tijdens een liveoptreden gesprekken te schreeuwen. Heel af en toe merk ik dat ik niet de enige ben die dit storend vind. Op internet werden in een recensie van dit optreden een paar regeltjes gewijd aan dit x91fenomeenx92. Het haalt alleen zo weinig uit, ben ik bang.

Vanochtend las dan ook met veel plezier in de krant een stukje over een optreden in Paradiso deze week.  De zangeres die het voorprogramma  verzorgde, werd overschreeuwd door het kletsende publiek. De zanger van de hoofdact heeft voorafgaand aan het optreden van zijn band het publiek en masse excuses laten aanbieden aan de zangeres en ze in koor laten beloven dat een volgende keer wel naar haar zullen luisteren. Vermakelijk, maar helaas, het haalt zo weinig uit, ben ik bang.

Op aanraden van de huisarts hou ik niet alleen mijn conditie op peil met hardlopen, maar doe ik ook enige krachtsport. Daarom zocht ik eerder dit jaar een sportschool met voldoende (verschillende) apparaten om mijn spieren aan het werk te zetten. Een aardige meneer heeft een leuk programmaatje samengesteld waarmee ik een uurtje zoet ben.

Daarnaast zou ik ook wel een paar kilootjes minder mogen wegen. Niet dat ik zwaar overgewicht heb, maar ik zit wel iets boven mijn ideale gewicht. Zolang ik niet op de weegschaal stap en er nog voldoende rek in mx92n stretchbroeken zit, kan ik daarvoor mx92n ogen wel sluiten. Helaas stond ik vorige week kleding te passen in een pashokje met een vrouwshoge spiegel. Slik, daar werd ik echt niet vrolijk van.

Conditie op peil houden, dat lukt aardig. Maar die overtollige kilox92s kwijtraken, dat is een ander verhaal. Al jaren weet ik: minder snoepen en snaaien betekent minder kilox92s meetorsen. En dat is bij het hardlopen weer prettiger voor de gewrichten die de zwaarste klappen krijgen wanneer ik als een niet zo snelle gazelle door het park dender. Maar als ik thuis loop uit te hijgen van het hardlopen, of moe maar voldaan mx92n sporttas in de hoek smijt na een rondje sportschool, heb ik zox92n leeg gevoel vanbinnen. Dat opgevuld moet worden met eten. Dat niet te stillen is met xe9xe9n boterham. Dat niet te stillen is met een gezond stukje fruit. Dat de hele dag blijft knagen.

 Daaraan niet toegeven is harder werken dan een uurtje sportschool of een half uurtje hardlopen.

Ik vind koken leuk. Zeker als ik de hele dag achter de computer heb gezeten, vind ik het lekker ontspannend om wat te schillen, hakken en roeren. Niet dat ik heel goed kan koken; het is meestal wel te eten, soms is het echt lekker en soms zit ik met zachtgekookte spruiten. Regelmatig kijk ik naar kookprogrammax92s, waarbij Masterchef favoriet is. Het gooi-en-smijtwerk van Jamie Oliver vind ik vermoeiend en na een paar afleveringen van de kreunende, vingeraflikkende Nigella heb ik het idee dat ik het kunstje onderhand wel ken. Om over de scheldende en vloekende Gordon maar te zwijgen, daar begrijp en leer ik helemaal niks van.

Van wie ik wel wat leer? Nou ja, de al eerder door mij genoemde en geroemde Simon Rimmer. Maar ook Belgixeb heeft een tv-kok, Jeroen, waar ik met plezier naar kijk. Hij is elke werkdag rond kwart voor zes op tv en ook op zondag verschijnt hij even. Als je nog eens wilt zien hoe hij een gerecht bereidde (of als je Jeroen graag nog een keer wilt zien), kun je op de website van het programma videox92s van de bereiding bekijken. Tegen de tijd dat hij afscheid neemt en het journaal van zes uur gaat beginnen, heb ik meestal wel trek. Alleen jammer dat in mijn pannetjes dan heel wat anders zit dan waar hij me net heeft lekker gemaakt.

Mark Rutte is er heel goed in: in het Nederlands iets zeggen wat je doorspekt met Engelse termen. Ja, ik heb er al eens eerder over geklaagd dat aardig wat mensen denken dat ze interessanter of intelligenter overkomen als ze met Engelse kreten gooien. Maar wat heb je er nou aan als je met Engels gooit waarvan de gemiddelde toehoorder niet snapt wat je ermee bedoelt.

In mijn krant stond een ingezonden opiniestuk, geschreven door iemand die werkt bij Instituut Clingendael, als senior research fellow. Een wat? De website van Clingendael geeft hierover geen uitsluitsel, want de website van dit internationale instituut in Nederland is vrijwel geheel in het Engels geschreven. Je moet blijkbaar in dit wereldje thuis zijn om te snappen wat het Nederlandse equivalent van die functie is, of op internet gaan zoeken. Het is alleen jammer dat bij veel Engelse termen, en zeker als het om functies gaat, het per bedrijf kan verschillen wat het nou precies inhoudt. Bij personeelsadvertenties ga ik dan altijd maar naar de functieomschrijving en/of de lijst met gewenste vaardigheden en verwachte werkzaamheden. Als ik me door de wollige omschrijvingen heb heen geworsteld, snap ik meestal wel voor welke vacature geadverteerd wordt.

En dan heb je nog de scholingsinstituten die of internationaal werven en werken, of hopen dat ooit te doen en daarom een Engelse naam hebben aangeschaft. Ondertekenaar van een ander ingezonden opiniestuk is docent (niks mis mee) aan de New school for information services. Wauw, een mondvol, maar wat ze daar onderwijzen: Joost mag het weten.

Of dan het stukje over de vegetarische slager en de internationale World week for the abolition of meat. Nee, dan heb ik het niet over de zin en onzin van een vegetarische slager en vleesvervangers. En aangezien Nederland niet meedoet aan die internationale week, kun je die Engelse kreet nog wel billijken. Nee, dat stuk is ook doorspekt met Engelse termen, zoals bij informatie over promotie van de vleesloze dag. De oude campagne `Vleesvrije vrijdag` is vervangen door Meatless Monday, want `dat bekt lekkerder`. Om maar te zwijgen van de hamburgerbakker die na een proeftest wel iets ziet in een meat free hamburger. Zucht.

Als je in Amsterdam woont en een sportschool zoekt, zit je goed. Keus te over. Te veel keus te over.

Dat maakte mijn zoektocht naar een nieuwe sportschool niet eenvoudig. Na een paar uur scheuren over de digitale snelweg was de oorspronkelijke waslijst flink gekrompen en ging het eigenlijk alleen nog om keiharde eurox92s. Welke sportschool op redelijke afstand biedt faciliteiten die ik zoek voor een prijs die ik kan betalen.

Sommige waren redelijk geprijsd, een aantal vermeldde geen bedrag op de website; voor informatie kon ik ze e-mailen. Leuk bedacht, maar het schiet niet erg op als ze niet op die e-mail reageren. Ondertussen e-mailde ik een redelijk geprijsde sportschool om gratis te proefsporten. Die reageerde wel en het viel nog niet eens tegen. Toch was ik nieuwsgierig naar de prijzen van de aangeschreven sportscholen, dus heb ik ze maar gebeld. Je raadt het al: meeste waren enorm duur en vielen meteen af. Eentje was een twijfelgeval: de prijs was redelijk, maar daarbij werd vermeld: x91vanafx92. Toch wilde ik een keertje kijken en stuurde ik weer een e-mail, deze keer om me aan te melden voor proefsporten. Na twee dagen werd ik gebeld en werd een afspraak gemaakt voor een rondleiding. Bij de sportschool aangekomen wisten ze van niks, er stond geen afspraak en de naam van degene die gebeld had, zei hen niks. Maar geen probleem, ik kreeg een rondleiding en daarna werd uitgelegd welke abonnementsvormen ze hebben en hoeveel die kosten. En jawel, dat vanaf-abonnement was maar een paar uur per dag geldig, het abonnement dat ik zou willen, was veel te duur. Tja, bedankt voor de rondleiding, maar nee, bedankt.

Weer thuis ging de telefoon. De mevrouw die mij voor een afspraak had gebeld. Waar ik bleef, ik zou daar een uur geleden zijn. Oeps, had niet goed geluisterd, die mevrouw werkte bij een sportschool die ik drie weken daarvoor een e-mail had gestuurd waar niet op was gereageerd.

Ik vond het wel mooi geweest. Bij de eerste sportschool die wxe9l had gereageerd, heb ik het proefsporten omgezet in een jaar lang sporten. Zo onbeleefd, niet of heel laat reageren. Een volgende keer neem ik al die moeite waarschijnlijk niet meer. Als er op de website geen prijzen staan vermeld, wil je meestal niet weten wat het allemaal kost.